مأخذ درآمد مشمول مالیات در اعتراض
مفهوم مأخذ درآمد مشمول مالیات و اهمیت آن در فرایند اعتراض
در نظام مالیاتی ایران، «مأخذ درآمد مشمول مالیات» به معنای میزان درآمدی است که پس از اعمال معافیتها، کسورات قانونی و سایر تعدیلات، مشمول محاسبه مالیات میشود. این عدد پایه تعیین مالیات است و در برگ تشخیص، برگ مطالبه یا برگ اعتراض درج میگردد.
از سوی دیگر، هنگامی که مودی مالیاتی به میزان مأخذ یا عدد درآمد مشمول مالیات مندرج در اوراق مالیاتی اعتراض دارد، یکی از محورهای کلیدی اعتراض او همین عدد است. در واقع، هرچقدر مأخذ به درستی تعیین نشده باشد، اعتراض مودی معنا مییابد. مثلاً یک سایت مشاوران مالیاتی تأکید دارد که در فرم اعتراض «پایه/درآمد مشمول اعتراضات و شکایات مودی» باید همان عدد درج شود که در برگ تشخیص قبل از معافیتها درج شده است.
بنابراین، شناخت دقیق مأخذ درآمد مشمول مالیات و نحوه تعیین و تعدیل آن در فرایند اعتراض، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
مبانی حقوقی و حسابداری تعیین مأخذ درآمد مشمول مالیات
در قانون مالیاتهای مستقیم ایران و مقررات مالیاتی، مأخذ درآمد مشمول مالیات بر اساس درآمد (به مفهوم کلی: فروش، درآمد خدمات، منافع کسب و کار) منهای هزینههای قابل قبول قانونی، معافیتها و کسورات تعیین میشود. سپس مالیات بر اساس نرخهای مربوطه برای اشخاص حقیقی یا حقوقی محاسبه میگردد.
در فرایند اعتراض، آنچه مهم است این است که مودی بتواند نشان دهد عدد مأخذ مندرج در برگ تشخیص یا رای هیئت حل اختلاف از واقعیت فاصله دارد – یعنی یا درآمد بیش از حد تعیین شده است یا هزینهها یا کسورات او نادیده گرفته شده باشد. در مواردی که مأخذ درآمد مشمول مالیات تعدیل میشود، مرجع رسیدگی (اداره مالیات یا هیئت حل اختلاف) باید دلیل موجه برای این تعدیل ارائه کند. مثلاً یکی از منابع تأکید میکند: «شرایط تعدیل درآمد یا ماخذ مشمول مالیات یا رفع تعرض از مودی در صورتی که بر اساس احراز واقعیت و متضمن استدلال موجه … باشد».
بنابراین، مبحث مأخذ درآمد مشمول مالیات در اعتراض، بین دو حوزه حقوقی و حسابداری قرار دارد؛ از یک سو باید مبنای قانونی و رویه رسیدگی رعایت شده باشد و از سوی دیگر محاسبات حسابداری و مستندات مودی و ممیز باید بهدقت بررسی شود.
تشریح فرایند اعتراض با محوریت مأخذ درآمد مشمول مالیات
مراحل ثبت اعتراض
وقتی برگ تشخیص مالیاتی صادر و ابلاغ میشود، مودی ظرف مهلت قانونی (مثلاً ۳۰ روز از تاریخ ابلاغ برای اعتراض به برگ تشخیص) میتواند اعتراض خود را ثبت کند. در فرم اعتراض، یکی از بخشهایی که مهم است، درج «پایه/درآمد مشمول اعتراضات و شکایات مودی» است (یعنی عدد مأخذ درآمد مشمول مالیات مندرج در برگ تشخیص).
در این مرحله، مودی باید در لایحه دفاعی خود، مستنداتی ارائه دهد که نشان دهد مأخذ درآمد مندرج صحیح نیست، نظیر مدارک فروش، دفاتر قانونی، رسیدهای هزینه، قراردادها و سایر اسناد.
رسیدگی و نقش مأخذ درآمد
پس از ثبت اعتراض، ممیز یا هیئت حل اختلاف موظفاند مدرکهای ارائهشده مودی را بررسی کنند. اگر مستندات برای تعدیل مأخذ کافی باشد، مأخذ درآمد اصلاح میشود و سپس مالیات مرتبط بازبینی میشود.اگر مستندات کافی نباشد، پرونده جهت رسیدگی به هیئت تجدیدنظر مالیاتی ارجاع میگردد.
بنابراین، در مرحله اعتراض، عدد مأخذ درآمد مشمول مالیات جایگاه محوری دارد و تغییر آن میتواند منجر به کاهش یا افزایش مالیات گردد.
چالشها و نکات مهم در تعیین و اعتراض به مأخذ درآمد مشمول مالیات
تعیین درآمد واقعی: یکی از بزرگترین چالشها برای مودی و حسابدار، اثبات درآمد واقعی و تطبیق آن با دفاتر قانونی است. اگر اداره مالیات تخمین زده باشد یا اسناد کافی وجود نداشته باشد، مأخذ غالباً به نفع مالیاتدهنده نیست.
قبول یا رد هزینهها: مأخذ درآمد مشمول مالیات معمولاً پس از کسر هزینههای قابل قبول تعیین میشود. اگر هزینهها توسط ممیز رد شده باشند، باز هم مأخذ افزایش مییابد و مودی باید مدرک کامل ارائه دهد.
مستندسازی کامل و شفاف: در اعتراض به مأخذ، ارائه قراردادها، رسیدها، دفاتر، اظهارنامهها، گزارشهای مالیاتی و سایر سندها ضروری است؛ بدون آن، احتمال رد اعتراض بالا است.
تأثیر ارزیابی اولیه ممیز و تعدیل هیئت: بسیاری از مودیان پس از برگ تشخیص اولیه به هیئت حل اختلاف مراجعه میکنند و تشخیص اولیه ممکن است توسط هیئت تعدیل شود. سؤال معمول این است که در این حالت، مأخذ کدام مرحله ملاک قرار میگیرد؟ یکی از پرسشگران نوشته است: «اگر ما بخواهیم اعتراض کنیم … در مرحله هیئت تجدید نظر … آنها ملاک محاسبه درآمد مشمول مالیات ما را کدام یکی قرار میدهند؟»
مهلتها و تأثیر آن بر مأخذ درآمد: اگر مودی در مهلت مقرر اعتراض نکرده باشد، برگ تشخیص قطعی میشود و مأخذ درآمد مندرج قطعی تلقی میشود؛ امکان تعدیل یا کاهش آن بسیار محدود میگردد.
جرائم و تبعات دیرکرد در اعتراض: اگر عدد مأخذ درآمد بالا تعیین شود و مودی پس از آن اعتراض کند اما مهلت را از دست داده باشد، ممکن است علاوه بر مالیات، جریمه و دیرکرد نیز شامل شود.
راهکارهای عملی برای مودیان جهت کاهش مأخذ درآمد مشمول مالیات در اعتراض
بازبینی دقیق دفاتر قانونی و اسناد فروش و خرید: پیش از اعتراض، مطمئن شوید دفاتر بهروز، کامل و معتمد هستند.
تهیه لایحه دفاعی با استناد به مواد قانون مالیاتهای مستقیم: در لایحه، به مبنای محاسبه مأخذ درآمد، به مواد قانونی اشاره کنید و مستندات خود را ضمیمه نمایید.
محاسبه سناریوهای مختلف مأخذ (محدودترین تا محتملترین) تا در مذاکره با ممیز یا هیئت آمادگی داشته باشید.
استفاده از مشاور مالیاتی یا وکیل مالیات: بهویژه وقتی مأخذ درآمد بالا تعیین شده یا اختلاف پیچیده است.
مراجعه به هیئت حل اختلاف و تجدیدنظر در مهلت قانونی: اگر اعتراض به تشخیص اولیه پذیرفته نشد، از حق تجدیدنظر استفاده کنید.
پیگیری قطعی شدن مأخذ و مالیات پس از رأی هیئت: حتی بعد از موافقت یا کاهش مأخذ، مودی باید پیگیری کند تا برگ قطعی صادر شود.
نمونه لایحه اعتراض به مأخذ درآمد مشمول مالیات
در این بخش، یک نمونه لایحه واقعی و کاربردی ارائه میشود که میتواند بهعنوان الگو برای مودیان، حسابداران و مشاوران مالیاتی در زمان اعتراض به مأخذ درآمد مشمول مالیات مورد استفاده قرار گیرد.
نمونه متن لایحه:
بسمهتعالی
ریاست محترم هیئت حل اختلاف مالیاتی شهرستان …
با سلام و احترام
در خصوص برگ تشخیص مالیات عملکرد سال … به شماره … صادره از اداره امور مالیاتی …، اینجانب … به عنوان مودی مالیاتی، به مأخذ درآمد مشمول مالیات مندرج در برگ مذکور (به مبلغ … ریال) معترض میباشم.
دلایل اعتراض به شرح زیر است:
عدم انطباق مأخذ با دفاتر قانونی: کلیه درآمدها و هزینههای شرکت در دفاتر قانونی ثبت شده است و ممیز محترم بدون بررسی کامل دفاتر، اقدام به تعدیل غیرواقعی درآمد نمودهاند.
رد نادرست هزینهها: بخشی از هزینههای واقعی (نظیر اجاره، حملونقل و حقوق پرسنل) به اشتباه غیرقابل قبول تلقی شدهاند، در حالی که دارای مدارک مثبته و فیشهای بانکی معتبر میباشند.
تعیین درآمد تخمینی: مأخذ درآمد بر اساس برآورد و نه بر اساس دفاتر و اسناد واقعی تعیین شده است.
عدم توجه به ماده ۲۳۷ قانون مالیاتهای مستقیم: طبق این ماده، برگ تشخیص باید بر اساس دلایل و مدارک متقن و با ذکر مستندات تنظیم گردد.
بر این اساس، از آن مقام محترم تقاضا دارم ضمن بررسی مستندات پیوست، نسبت به تعدیل مأخذ درآمد مشمول مالیات و اصلاح مبلغ مالیات تعیینشده اقدام فرمایید.
با احترام
امضاء – مهر – تاریخ
تحلیل حقوقی لایحه اعتراض و جایگاه مأخذ در رأی هیئت
یکی از اشتباهات رایج مودیان این است که تصور میکنند اعتراض فقط بر روی «مبلغ مالیات» وارد است، در حالی که در عمل، محور اصلی هر اعتراض، مأخذ درآمد مشمول مالیات است.
بر اساس رویهی اداره کل امور مالیاتی، هیئتهای بدوی و تجدیدنظر ابتدا صحت مأخذ درآمد را بررسی میکنند و سپس نتیجه را به مبلغ نهایی مالیات تعمیم میدهند.
در بسیاری از آرای قطعی صادرشده، مشاهده میشود که:
در صورت ارائه مستندات حسابداری منظم، هیئتها مأخذ را تا ۵۰٪ کاهش دادهاند.
در مقابل، در پروندههایی که دفاتر ناقص یا فاقد سند بودهاند، مأخذ با درصدی افزایش مواجه شده است.
بنابراین، تمرکز اصلی مودی باید بر اثبات درستی مأخذ درآمد باشد، نه صرفاً بر «زیاد بودن مالیات».
بررسی چند نمونه رأی هیئت حل اختلاف مالیاتی
۱. پرونده شرکت بازرگانی (رأی شماره ۸۷۵/هـ/۱۴۰۲)
مودی در این پرونده به مأخذ ۵ میلیارد ریال اعتراض داشت. هیئت با توجه به دفاتر و صورتهای مالی حسابرسیشده، تشخیص ممیز را فاقد مستندات کافی دانست و مأخذ را به ۲.۸ میلیارد کاهش داد.
📌 نکته تخصصی: رأی مزبور تأکید کرده است که چنانچه درآمد واقعی مودی از طریق اسناد معتبر قابل احراز باشد، مأخذ تخمینی وجاهت ندارد.
۲. پرونده خدمات فنی مهندسی (رأی شماره ۵۲۱/ت/۱۴۰۱)
در این پرونده، ممیز بخشی از هزینهها را غیرقابل قبول دانسته بود که باعث افزایش مأخذ شده بود. هیئت با بررسی فاکتورها و قراردادها، ۷۰٪ از هزینههای ردشده را پذیرفت و مأخذ را تعدیل نمود.
📌 نکته تخصصی: هزینههای مستند، حتی در صورت شک ممیز، در صورتی که از گردش حساب بانکی یا مدارک رسمی قابل ردیابی باشد، قابل پذیرش است.
۳. پرونده شرکت پیمانکاری (رأی شماره ۱۱۲۳/ب/۱۴۰۰)
مودی فاقد دفاتر قانونی بود و درآمد بر اساس برآورد تعیین شده بود. هیئت با تأیید محاسبات اداره مالیات، مأخذ را قطعی اعلام کرد.
📌 نکته تخصصی: نداشتن دفاتر منظم، عملاً امکان اعتراض مؤثر به مأخذ را از بین میبرد.
فرم درخواست
نکات کاربردی برای کارشناسان مالیاتی و حسابداران
ثبت منظم تراکنشهای بانکی و نقدی: هر رقم ورودی و خروجی باید در دفاتر پشتیبانیشده باشد تا در اعتراض بتوان آن را اثبات کرد.
تهیه گزارش عملکرد مالی منطبق با اظهارنامه: مغایرت بین این دو، نخستین عامل تعیین مأخذ تخمینی است.
آمادهسازی مستندات پیش از ابلاغ برگ تشخیص: بسیاری از اعتراضها دیرهنگام ثبت میشوند و فرصت دفاع از مأخذ از بین میرود.
ارائه ترازنامه و صورت سود و زیان واقعی: تا عدد مأخذ بر مبنای عملکرد واقعی اصلاح گردد.
مطالعه مواد ۲۲۹ تا ۲۵۱ قانون مالیاتهای مستقیم: این مواد مبنای حقوقی هرگونه اعتراض به مأخذ مالیاتی هستند.
درخواست کارشناسی مجدد: اگر مودی به محاسبات ممیز اعتراض دارد، میتواند در مهلت مقرر، درخواست ارجاع به کارشناس رسمی مالیاتی را ارائه دهد.
اهمیت شفافیت مأخذ درآمد در سیستم مودیمحور
با گسترش سامانههای مالیاتی نظیر مایتکس (MyTax)، سازمان امور مالیاتی به سمت سیستم مودیمحور حرکت کرده است. در این سامانه، مأخذ درآمد مشمول مالیات برای هر مودی بهصورت سیستمی و شفاف ثبت میشود.
مودی میتواند در بخش پایه اعتراض و شکایت مالیاتی عدد مأخذ را مشاهده کرده و با ارسال مدارک مستند، اصلاح آن را درخواست نماید.
این تحول دیجیتال، امکان سوءبرداشت در مأخذ را کاهش داده و مسیر اعتراض را شفافتر کرده است.
جمعبندی نهایی
در فرایند اعتراض مالیاتی، مأخذ درآمد مشمول مالیات مهمترین عنصر قابل اعتراض است.
اگر این عدد به درستی و بر اساس دفاتر و مستندات واقعی تنظیم نشده باشد، کل فرآیند مالیاتی ممکن است ناعادلانه باشد.
بنابراین:
تنظیم دفاتر و مستندات دقیق،
ثبت اعتراض در مهلت قانونی،
استفاده از کارشناسان و مشاوران حرفهای،
و استناد به مواد قانونی صحیح،
میتواند مأخذ درآمد را اصلاح و منجر به کاهش مبلغ مالیات گردد.
در نهایت، سازمان امور مالیاتی نیز با هدف رعایت عدالت مالیاتی، در حال اصلاح فرایندهای محاسبه مأخذ درآمد و تسهیل مسیر اعتراضات الکترونیکی است.
مطالب مرتبط:
دیدگاهتان را بنویسید